“ရြာအေၾကာင္း”
ေစာေ၀
မတ္ ၂၂၊ ၂၀၁၁
ေစာေ၀
မတ္ ၂၂၊ ၂၀၁၁
Showing posts with label poem. Show all posts
Showing posts with label poem. Show all posts
21.3.11
18.11.08
World Trade Center
ေရဒီယုိေလးထဲ ကြ်ံက်ေနတ့ဲ ကဗ်ာဆရာရဲ႕ေၾကကဲြမႈ
ငါးက်ပ္တန္တရြက္
တယ္လီဖုန္းဆက္ခ ေပးလုိက္ေတာ့
WTC ၀မ္းနည္းမႈေတြ
တ၀ုန္း၀ုန္း ၿပိဳက်လာ၊ အဲဒီအၿပိဳပုံႀကီးထဲက ဆဲလ္ဖုန္း
ကူပါ၊ ကယ္ပါ၊ ဘုရားတသံ၊ ႏႈတ္ဆက္သံ
ငါ နားကန္းပါရေစ။
ထိတ္လန္႔ေၾကကဲြ အျမြာေလာင္မီးေပၚက ပ၀ါျဖဴေလး ေ၀ွ႔ယမ္းျပ
ဒုကၡတုိက္ညီေနာင္ အျမင့္က
ဒုကၡသုညေျမျပင္ေပၚကုိ ခုန္ဆင္း
ငါ မ်က္စိကန္းပါရေစ။
စစ္မရိွေစရ ဂြ်န္ေရ - - -
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ဂြ်န္ေရ - -
ပန္းနံ႔ေမႊးေသာ ေလာကသစ္သုိ႔ ဂြ်န္ေရ - -
ငါ့ခ်စ္သူက ငါ့ကုိ အၾကမ္းမဖက္ပါ
အမုန္းမ်ားနဲ႔ ဘယ္သူ႔ကုိမွ အၾကမ္းမဖက္ပါနဲ႔။
တန္ဖုိး
ျမန္မာ = ေမတၱာအနႏၱစၾက၀ဠာ
ကမၻာ = စၾက၀ဠာအနႏၱေမတၱာ။
တရားမ့ဲ အၾကမ္းဖက္စြမ္းအားမွန္သမွ်
ကမၻာမွာ မရိွေစရ - - - -
ပုံ။ ။
ေစာေ၀
- - - ၁၀၊ ၂၀၀၁
(မူရင္း - Beauty မဂၢဇင္း၊ ၂၀၀၂ ဇန္န၀ါရီ)
10.7.08
poem from MaHayThi Mag 2001 Aug
အခ်စ္ဆုိတာ
ငယ္စဥ္က
ရင္ခြင္မွ ပစ္ခြင္းခ့ဲျမားအားလုံး
ေ၀ဒနာတစ္ခုေၾကာင့္
ႀကီးမွ ဓာတ္မွန္႐ုိက္ၾကည့္တ့ဲအခါ
ျမားအားလုံး
ႏွလုံးသားမွာ စူး၀င္ေနခ့ဲ
ဒါ အခ်စ္တ့ဲလား။
ေစာေ၀
မေဟသီ ၂၀၀၁ ၾသဂုတ္
ငယ္စဥ္က
ရင္ခြင္မွ ပစ္ခြင္းခ့ဲျမားအားလုံး
ေ၀ဒနာတစ္ခုေၾကာင့္
ႀကီးမွ ဓာတ္မွန္႐ုိက္ၾကည့္တ့ဲအခါ
ျမားအားလုံး
ႏွလုံးသားမွာ စူး၀င္ေနခ့ဲ
ဒါ အခ်စ္တ့ဲလား။
ေစာေ၀
မေဟသီ ၂၀၀၁ ၾသဂုတ္
8.7.08
poem for Saya Zawgyi
(၆ ဧၿပီ လုိ႔ပဲ ရက္စဲြတပ္ထားတယ္။ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ဆီက ရတယ္။ ဘယ္စာေစာင္မွာ ေဖာ္ျပခ့ဲမွန္း မသိရ။ ဆရာေဇာ္ဂ်ီရာျပည့္အထိမ္းအမွတ္ကဗ်ာ။)
ေဗဒါကဝိ ႏွစ္ တစ္ရာ
ေစာေဝ
လူ႔ဘဝႀကီး လင္းလက္ေတာက္ပဖို႔
ေနတစ္စင္း လတစ္စင္း ရိွခဲ့သလို
ျမန္မာကဗ်ာနဲ႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးးတို႔အတြက္
မင္းသုဝဏ္နဲ႔ ေဇာ္ဂီ်ဟာ
ေန လ ႏွစ္ပါးပါ။
လူ႔ဘဝဆိုတာကို
ရင္ဆိုင္ေက်ာ္ျဖတ္ ခီ်တက္ဖိုု႔
ပ်ဥ္းမငုတ္တို ေဗဒါပံ်နဲ႔ အံခဲ
ငါတို႔ေတြ အမွန္တရားကို
တေန႔ ေရာက္ရမယ္
တေန႔ရ ရမယ္
ေဗဒါပံ် စိတ္ပါပဲ ။ ။
5.6.08
႐ြာျပန္စဥ္ ေၾကာ္ျငာဆိုက္ကားတစ္စီးနဲ႔ အရင္ေရာက္ေနတဲ႔ စူပါမင္းသမီးေလး ဖတ္ဖို႔
ကၽြန္ေတာ္ဟာ
ေအာ္သံ မ႐ွိေတာ႔တဲ႔ ေလာ္စပီကာလိုပဲ
ေနာက္မွာ ျဖဳတ္ထားတဲ႔ ယူနစ္က
အသည္းႏွလံုးေလလား
ေျမၾသဇာမပါဘဲ စိမ္းလန္းၾကည့္ၾကပါ
အေတာင္ပံတပ္ထားတဲ႔ ေဆးေရာင္ေတြဟာ
ေနျပင္းျပင္းထဲ စိုက္စိုက္က်လာတယ္
ဂ်စ္ဂ်စ္ ဂ်စ္ဂ်စ္နဲ႔ ေရဒီယို
ဓာတ္ခဲကပဲ အားေလ်ာ႔သလား
ေလကပဲ အားေလ်ာ႔သလား
လူကပဲ အားေလွ်ာ႔သလား
ကၽြန္ေတာ႔႐ြာ ေခ်ာင္းေလးက
ေသာင္ျပင္မွာ လမ္းျပန္ေလွ်ာက္ၾကည့္ေတာ႔
နံနက္ခင္းကလည္း ေလ်ာ႔ေလ်ာ႔
ေရစီးအားကလည္း ေလ်ာ႔ေလ်ာ႔
ဒါနဲ႔
စိတ္တစ္ခုလံုးကို လွည္းက်င္းလိုက္ရတယ္
ကမၻာႀကီးေတာင္ သံသရာနဲ႔
တပ္ဆင္ထားျခင္း ခံေနရတာပဲ
ဂ်ဳံးဂ်ဳံး ဂ်က္ဂ်က္ ျဖတ္သြားတဲ႔
တံတားႀကီး ေအာက္မွာ
ပဲခင္း၊ ႀကၤပင္၊ ႐ိုးျပတ္၊ ကိုင္းေတာ၊ ပုစဥ္းရင္ကြဲမ်ား
မိတ္ကပ္မုန္တိုင္းၾကားထဲက
ဓားသန္လ်က္မေလးေရ
လြမ္းလိုက္တာ ပုစဥ္းရင္ကြဲေကာင္လို
ပုစဥ္းရင္ကြဲေကာင္လို တစ္ေယာက္တည္း
႐ြာမွာ
လြမ္း..လိုက္..တာ။
ေစာေ၀
(မူရင္း - ညိမ္းညိဳဘေလာ့ဂ္ )4.3.08
saw wai poem from Ko Htike blog
“သစ္ထြင္းေလွ”ေဟာဒီ ....
ဆိုင္ရံုသာ ဆိုင္ခြင့္ရတဲ့
ေန႔နက္နက္ေတြထဲ
ေအာ္သံေတြကို
ေထြးေပြ႔လို႔ လွမ္းလာလိုက္ပံုမ်ား
ဒီေကာင့္ မ်က္ႏွာ ဝင္းပလို႔။
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ျမစ္တစင္းမွာ
သူ ေမ်ာလိုက္ေလတဲ့
ပ်ိဳးစာလံုးေတြဟာ
သူ ခ်စ္တဲ့ၿမိဳ႕ႀကီးကို
လွေစႏိုင္သလို ဝင္းပလို႔။
ေရြ႕ေရြ႕လာတဲ့
ဒီေကာင့္ႏႈတ္ခမ္းရဲေတြဟာ
ကမ္းၿပိဳေခ်ာင္းေလးထဲမေရာင္ခင္
ဆြဲတင္လိုက္ရေပမယ့္လည္း
အံ့ၾသစရာ
သူ႔ႏႈတ္ခမ္းက ဝင္းပလို႔။
ရွင္သန္ခြင့္မရေအာင္
ဒီေကာင္ အားစိုက္ရိုက္ရိုက္ခ်ိဳးရ
ေလာဘရိုင္းရိုင္းေတြလည္း
အႏုပညာမွာေတာ့ ဝင္းပလို႔။
မိုးက
ေဖးေဖး မ, မ, ေလး
တြဲေခၚလာေပမယ့္လည္း
လွ်ပ္ဆိုတာက
ထိုးခြဲလင္းလတ္ဗီဇလို႔
ဖြဖြေလးေျပာ
ဒီေကာင္ေမာသြားမွာ
ေဟာ့ဒီၿမိဳ႕ႀကီးကို ဝင္းပခ်င္တဲ့ေကာင္
ေမ်ာသြားမွာ
(အိမ္မက္ေန႔ေတြထဲ)
ငါ ... ေအာ္လိုက္ရတာ။
ေစာေဝ
http://www.ko-htike.blogspot.com/ကေန ယူတယ္။
15.2.08
a small book of poems celebrating Saw Wai’s special valentine
ေစာေ၀ကုိဂုဏ္ျပဳတ့ဲ ကဗ်ာစာအုပ္တစ္အုပ္ ထြက္လာပါျပီ။
အဂၤလိပ္လုိ ေရးထားပါတယ္။
ကုိေစာေ၀ေရးဖဲြ႔ခ့ဲသလုိပဲ ကဗ်ာဆရာ ၁၂ ေယာက္က အာဏာရူးဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးသန္းေရွြ ဆုိတ့ဲ ၀ါက်ကုိ ကဗ်ာေတြထဲမွာ ၀ွက္ျပီး ဖဲြ႔ဆုိထားပါတယ္။
စာမ်က္ႏွာ ၂၀ ပါတ့ဲ ကဗ်ာစာအုပ္ကုိ ေဟာဒီမွာ ေဒါင္းလုတ္ လုပ္ပါ။
An American poet named A. J. Patrick Liszkiewicz heard this news and has put together with twelve contributors a small book of poems celebrating Saw Wai’s special valentine. The book is available here (PDF) and is of course called “Power Crazy Senior General Than Shwe.” All of the poems in it play with those words, some mimicking in English Wai’s first-word strategy, others doing more cryptic exercises, working the phrase in forward and backward and at angles. You could waste hours at the office or on the train or in bumper-to-bumper unraveling these gems.
12.2.08
one more poem in SawWai's style
ဇန္န၀ါရီ (၂၁)ရက္၊ တနလၤာေန႔ထုတ္ အခ်စ္ဂ်ာနယ္တြင္ ပါရွိေသာ ကဗ်ာဆရာ ေစာေ၀၏ ေဖေဖာ္၀ါရီ ဆယ့္ေလး ကဗ်ာကို အားက်သျဖင့္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေရးဖြဲ႕လိုက္ပါသည္။ ဆုိျပီး ညိဳၾကီးရဲ႔ ဘေလာ့ဂ္မွာ ဂုဏ္ျပဳကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ဖတ္ရျပန္ပါတယ္။
poem in SawWai's style
ေအာက္မွာဖတ္ရမယ့္ ကဗ်ာနဲ႔ မွတ္ခ်က္ကုိ A,Ngwei ဘေလာ့ဂ္ ကေန ယူတယ္။ အေငြ႔ တ့ဲ။ ကေလာင္နာမည္က။ အေငြ႔ ေရးတ့ဲကဗ်ာ။ ေစာေ၀ကဗ်ာမဟုတ္။ သုိ႔ေပမ့ဲ ဖတ္ၾကည့္ပါဦး၊ ဇန္န၀ါရီ ၂၄၊ ၂၀၀၈ ရက္စဲြနဲ႔ တင္ထားတာ။
စိတ္ရဲ႕ တံခါးမွာ ေဆးေရာင္အျဖဴသုတ္ထားပါ။
မိတ္ေဆြ ခင္ပြန္းမရွိတဲ့ သစ္ပင္
စာ စာေ၀ ပြင့္လန္းႏိုင္မည္တဲ့လား
သန္းၾကြယ္ သူေဌးတစ္ေယာက္ရဲ႕
ေရႊေရာင္အိပ္မက္….
လူတစ္ေရာက္ရဲ႕ စိတ္ေၾကာင့္ပင္ အဆံုးသတ္သြားေစႏိုင္ရဲ႕
သတ္ပံု ေတြကို ကိုယ့္သမိုင္းမွာ မွားမွားေရးၾကရင္..
သမာသမတ္ ရွိႏိုင္ပါ့မလား။
မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္ခဲ့ေပမဲ့
င ေပါ တစ္ေယာက္လို႕ အေျပာခံရေသးတာပဲ..။
ရဲရဲေတာက္ေနတဲ့ အတြင္းစိတ္မီး
ျပည္လံုးခ်မ္းသာပါေစ လို႕ ဆုမေတာင္းခဲ့ဘူး ..ငါ မွ ငါ..
သို႕ေသာ္လည္း… ငါတို႕
သြားေတြဟာ ျဖဴျဖဴစင္စင္ အစာကို ၀ါးစားဖို႕ဘယ္ေတာ့မွ စိတ္မကူးဘူး။
မေန႕တေန႕က အဖမ္းခံလိုက္ရတဲ့ ကဗ်ာဆရာ ေစာေ၀ရဲ႕ အေျပာင္ေျမာက္ဆံုးေရး ဟန္နဲ႕ ေရးသားထားပါတယ္။မိတ္ေဆြမ်ား အဓိပၸယ္ေပါက္ၾကမယ္လို႕လည္းထင္ ပါတယ္။
saw wai's poem from Dr.Lun's blog
ေဒါက္တာလြန္းေဆြဘေလာ့ဂ္မွာ ေတြ႔တ့ဲကဗ်ာ။ Jan 6 ရက္စဲြနဲ႔ တင္ထားတာ။ ေစာေ၀ရဲ႔ ကဗ်ာ တ့ဲ။ "ထားခ့ဲ" ။
27.1.08
irrawaddy by saw wai
ဧရာဝတီ
ေစာေ၀
အိုင္တီေခတ္ရဲ႕ပင္လယ္၀က
တိုင္းျပည္တျပည္ကိုဆန္ၿပီး
ႏွလံုးသားထဲထိ ၾကည့္ျမင္ခံစားခ်င္တယ္ဆိုရင္
လူယဥ္ေက်းတို႔ေမြးဖြားရာေျမ
ဧရာ၀တီ …..။
ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းထဲကို
စီး၀င္ေနတဲ့
သန္႔စင္ျမစ္
ဧရာ၀တီ …..။
သဘာ၀ရတနာသိုက္ရဲ႕ႏို႔ရည္
ေျမရဲ႕ေမတၱာကို အျပႏိုင္ဆံုးစီးဆင္းမႈ
သတၱျမန္မာကိုအလုပ္အေကၽြးဆံုးျမစ္
ဧရာ၀တီ …..။
ေရအလ်ဥ္ထဲမွာေတာ့
အခမ္းနားဆံုးနဲ႔ေပါႂကြယ္၀ဆံုး
သမိုင္းမ်ားအစရဲ႕ထိပ္ဆံုး
ကံုလံုႂကြယ္၀မႈေတြ လွ်ပ္လွ်ပ္ေျပးေနတဲ့
ဧရာ၀တီ …..။
သူ႔ကိုေမးတင္လာသမွ်
ၿမိဳ႕ရြာအိုးအိမ္အသက္ေတြကို
သူ႔ေသြးေတြ ျမစ္ေရတင္ ျဖည့္ေပးမယ္
လူ႔၀မ္းစာေတြအတြက္
ကူေဖာ္ေလာင္ဖက္လင္းပိုင္ေတြကို
ေထြးပိုက္ထားေပးမယ္
သူကလူလိုပါပဲ
တခါတရံ
ခက္ထန္တိုက္စားမယ္
ပ်က္သုဥ္းရတာေတြရိွမယ္
ဒါေပမယ့္ ေသာင္အျဖစ္နဲ႔
ၿမိဳ႕မၿငိမ္း ထြန္းခဲ့တယ္
ခင္၀မ္း ထြန္းခဲ့တယ္
အဥၨလီ ေမာင္ေမာင္ ထြန္းခဲ့တယ္
ထူးအိမ္သင္ ထြန္းခဲ့တယ္
........ အသံအျဖစ္ ထြန္းခဲ့တယ္
........ စာအျဖစ္ ထြန္းခဲ့တယ္
........ အႏုပညာအျဖစ္ထြန္းခဲ့တယ္
....... သူရဲေကာင္းေတြအျဖစ္ ထြန္းခဲ့တယ္
....... အာဇာနည္ေတြထြန္းခဲ့တယ္
တို႔ေျမရဲ့ ၾကက္သီးထဖြယ္
မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ကိုေတြ႔ခ်င္ရင္
ဧရာ၀တီကို ငံု႔ၾကည့္လိုက္ပါ
ထာ၀ရလက္လက္ထေနၿမဲ
ဘယ္ေလာက္လွေနလဲဆို
တိုင္းျပည္တျပည္ရဲ႕ရာဇ၀င္ကို
လက္ထပ္ေပါင္းေဖာ္ရမယ့္ သတို႔သမီး
သူ႔၀မ္းမွာ
သူရဲေကာင္း မဟာသူရဲေကာင္းေတြကို
အၿမဲလြယ္ထား အၿမဲေမြးဖြားေစခဲ့
ဧရာ၀တီ …..။
ျမန္မာ့ေျမေပၚမွာ
ဒီအၿမဲျမစ္မရိွရင္
ဒီေလာက္လွပါ့မလား
ဧရာ၀တီ …..။
သူ႔မ်က္ႏွာထက္
ျဖတ္သြားျဖတ္လာ
ဗိုလ္ျမတ္ထြန္း
န၀ေဒး
မေကြး
အင္း၀
ရတနာပံု
ဗလမင္းထင္
တံတားႀကီးေျခာက္စင္း
အျပံဳးမပ်က္ သယ္ပိုးထား
ဧရာ၀တီ …..။
ေနလစၾကာ၀ဠာႀကီးကို
အၿမဲအၿပံဳးျမျမ နဲ႔
တို႔ေျမကိုလွပေစခဲ့
ဧရာ၀တီ …..။
သူ႔ေခါင္းထက္က
ဆံႏြယ္ပိုးသားလို
ေမခ မလိခ ခ်င္းတြင္း
အပ်ိုဳစင္သတို႔သမီးကို
ယင္ဖိုမသန္းရေအာင္
လိုက္လံေစာင့္ေရွာက္ေနတဲ့
စစ္ေတာင္းနဲ႔သံလြင္ေမာင္ငယ္ႏွစ္စင္း
အိုင္တီသမိုင္းသစ္ရဲ႕ထာ၀ရအပ်ိဳစင္
ဧရာ၀တီ …..။
တိုင္းျပည္ တျပည္ရဲ႕ မရိွမျဖစ္ျမစ္
သမိုင္းေဟာင္းတို႔ထုပ္သိမ္းရာ
သမိုင္းသစ္တို႔ခ်ီတက္ရာ
မဟာရာဇ၀င္မ်ားရဲ႕မိခင္သတို႔သမီး
မရိွမျဖစ္ျမစ္ ဧရာ၀တီ …..။
ဒီဧရာ၀တီ စီးဆင္းတဲ့ေျမမွာ
ငါတုိ႔လည္း
မရိွမျဖစ္ ျဖစ္ရမယ္
သိပၸံေခတ္ရဲ႕ စီးဆင္းျခင္းမွာ
မီရာဉာဏ္ မီရာလက္နဲ႔
မရိွမျဖစ္ေခတ္ကိုျဖတ္သန္းမယ္
တေန႔
ဧရာ၀တီလို ခိုင္မာရမယ္
ဧရာ၀တီက အိုင္တီ ကိုေအာင္ရမယ္
we must win
အားလံုး ဧရာ၀တီ
ဧရာ၀တီဆိုတာ တို႔အားလံုးပဲ
ဧရာ၀တီ …..။ ။
(၂၀၀၇ ဒီဇင္ဘာ ၁၅ မွ ၂၅ အတြင္း ေရးသားသည္)
စာေပစိစစ္ေရးက စာပိုဒ္ ၄ ပိုဒ္ ျဖဳတ္ခဲ့သည့္ ႏြယ္နီမဂၢဇင္းတြင္ ေဖာ္ျပခံရေသာ ကဗ်ာဆရာ ေစာေဝ၏ ဧရာဝတီ ကဗ်ာ ျဖစ္သည္။
ဒီကဗ်ာကုိ www.irrawaddy.org/bur မွာ တင္ထားတယ္။ အုိးေ၀စကၤာပူမွာလည္း တင္ထားတယ္။
25.1.08
article in mizzima
ေစာေဝ ႏွင့္ က်ေနာ္
ဆိုင္းေမကူး
Friday, 25 January 2008 17:21
www.mizzimaburmese.com/content/view/503/1/
(၁) က်ေနာ္ႏွင့္ေစာေဝသည္ သူငယ္ခ်င္းမဟုတ္ပါ၊၊ မိတ္ေဆြလည္းမဟုတ္ပါ။ ေခတ္ၿပဳိင္ အႏုပညာသမားလည္း မဟုတ္ပါ။ ဒါနဲ႔မ်ား ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ က်ေနာ္ႏွင့္ ေစာေဝဆုိၿပီး စာေရးရ ေကာင္းမည္လားဟု အျပစ္မတင္ေစခ်င္ပါ။ က်ေနာ္ ကုိေစာေဝႏွင့္ နာရီဝက္ခန္႔ အတူ ရွိခဲ့ဖူးသည္၊၊ ငါးမိနစ္ခန္႔လည္း စကား ေျပာဖူးပါသည္၊၊ သူေရးေသာ ကဗ်ာ (၁ဝ) ပုဒ္ခန္႔လည္း ဖတ္ဖူးပါသည္။ ထူးအိမ္သင္ အမွတ္တရ ေဆာင္းပါးမ်ားကုိ ေရးျပန္ေတာ့လည္း ေစာင့္ဖတ္ခဲ့ဖူးပါသည္။ သူ႔စာမ်ားကုိ သူႏွင့္ေတြ႔ဖူးၿပီး ေနာက္ပုိင္းမွ သတိထား ဖတ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
တကယ္တမ္းမွာေတာ့ လူပုဂိၢဳလ္ခ်င္းမသိခင္၊ မျမင္ခင္ကတည္းကပင္ သူ၏ဖန္တီးမူမ်ားက လႊမ္းမုိးခဲ့ေၾကာင္း ေနာက္မွ သိခြင့္ရခဲ့သည္၊၊ သူ၏ စာေပ အႏုပညာမ်ားႏွင့္ စခဲ့့ျခင္းေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ပါ။ က်ေနာ္ အလြန္ႀကဳိက္ေသာ ပဲပုပ္ခ်က္ အပါအဝင္ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေထာင္း၊ ပဲငပိ အစရွိေသာ အရံဟင္း (၁ဝ) မ်ဳိးခန္႔ အလကားရေသာ ျမန္မာ ထမင္းဆုိင္ႏွင့္ စရေပလိမ့္မည္။
သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က အလြန္ စားေကာင္းေသာ ျမန္မာထမင္းဆုိင္ ေခၚသြားမည္။ က်ေနာ္ မႀကဳိက္ပါက က်သင့္ေငြကုိ သူရွင္းမည္ဟု အာမခံျဖင့္ ေခၚသြားျခင္း ျဖစ္သည္။ မခန္းမနားႏွင့္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ရွိပါသည္။ ဆုိင္အဝင္ဝတြင္ ေရးထားေသာ စာသားအား ၾကည့္၍ ျပဳံးစိစိ ျဖစ္သြားခဲ့မိသည္။ “ျမန္မာငပိေထာင္း ကမၻာကုိ လႊမ္းေစရမည္” တဲ့။ ဗုိလ္ခင္ညြန္႔၏ အားကစားေတာ့ “ပလုံ” သြားခဲ့ၿပီ၊ ငပိေထာင္းေတာ့ မည္သုိ႔ ရွိသည္ မသိရပါ။ ဆုိင္ထဲ ေရာက္သြားေသာအခါ မ်က္ႏွာစာ တည့္တည့္တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ဓါးစလြယ္ခုတ္ ေနသည့္ပုံကုိ ပုံႀကီးခ်ဲ့၍ စမတ္က်က် ခ်ိတ္ဆြဲထားသည္။ ေဘးနံရံ တဖက္တခ်က္စီတြင္လည္း contemporary art အမ်ဳိးအစား ျဖစ္ပုံရေသာ ပန္းခ်ီကား ႏွစ္ခ်ပ္ကုိ ခ်ိတ္ဆြဲထားသည္။ ခ်ိတ္ဆြဲထားပုံက သာမာန္ အလွဆင္ထားျခင္းမ်ဳိး မဟုတ္ပဲ ခမ္းခမ္းနားနား ခ်ိတ္ဆြဲထားျခင္း ျဖစ္သည္။ ထိုစဥ္ကတည္းက ဤဆုိင္ပုိင္ရွင္သည္ အႏုပညာကုိ ထဲထဲဝင္ဝင္ စိတ္ဝင္စားသူ ျဖစ္ေၾကာင္း ကုိယ့္ဘာသာ မွတ္ခ်က္ခ်ခဲ့သည္။ အလြန္ၿမိန္ခဲ့ၾကပါသည္၊၊ ပုိက္ဆံေပးစားရေသာ ဟင္းမ်ားထက္ အလကားရေသာ အရံဟင္းမ်ားက ပို၍ ေကာင္းေနခဲ့ေသာအခါ ေလာကႀကီးအား ဆင္ျခင္စရာလိုလို ရီစရာလုိလုိ ေျပာၾကရင္းႏွင့္ က်ေနာ္ ကုိယ္တုိင္ ေက်ေက်နပ္နပ္ ေငြရွင္းေပးၿပီး ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ အျပန္ၾကမွ ဆုိင္နာမည္အား သတိထားဖတ္မိသည္။ “အဓိပတိ” တဲ့။
လူပ်ဳိလူလြတ္လည္းျဖစ္၊ မိသားစုႏွင့္လည္းေဝး၊ ဖ်င္းကလည္းဖ်င္းသျဖင့္ ရန္ကုန္သည္ က်ေနာ့္အတြက္ အၿမဲတမ္းလုိလုိ အစားအေသာက္ အဆင္မေျပ ျဖစ္ေနတတ္သည္။ စိတ္လုိလက္ရ ထမင္းဆာလာတုိင္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဓားစလြယ္သုိင္းေနေသာ ထမင္းဆုိင္ကုိသာ ျမင္ေယာင္တတ္လာသည္။ အဓိပတိ ထမင္းဆိုင္ ဗဟန္းကေန လွည္းတန္း ေရာက္လာလွ်င္ေကာင္းမွာပဲဟု ေတြးမိေနတတ္ခဲ့သည္။
ထမင္းဆုိင္ဋီကာ ခ်ဲ႔ေနျခင္းမွာ အျခားေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္ပါ၊၊ က်ေနာ္ စြဲလမ္းခဲ့ေသာ ပဲပုပ္ခ်က္ ႏွင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဓားစလြယ္ခုတ္ ထမင္းဆုိင္ ပုိင္ရွင္မွာ ကဗ်ာဆရာေစာေဝ ျဖစ္ေၾကာင္း အယ္ဒီတာ တေယာက္ႏွင့္ စကားဆက္စပ္မိရာမွ သိခဲ့ရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆက္တြဲ အေနႏွင့္ေတာ့ သူသည္ (ျဖဴးဆုိလား၊ ေဇယ်ဝတီ ဆုိလား) ၿမ့ဳိက ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အထုိက္အေလွ်ာက္ ေငြေရးေၾကးေရး အဆင္ေျပသူ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ပစၥည္းမ်ား တြဲဆက္၍ ျပသေသာ ပန္းခ်ီ အမ်ဳိးအစားမ်ားျဖင့္ ျပပြဲ လုပ္ဖူးသူ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ နာမည္ႀကီးသူမ်ား ေပါင္း၍ နာမည္ႀကီးေအာင္ လုပ္ေနသူျဖစ္ေၾကာင္း … အစ ရွိသျဖင့္ မေမးပဲ ၾကားခဲ့ရေသးသည္။
သူႏွင့္ မိနစ္ (၂ဝ) ခန္႔ အတူ ရွိေနခဲ့ျခင္းဆုိသည္မွာလည္း ေခ်ာက္တီးေခ်ာက္ခ်က္ က်ေနာ့္ ပန္းခ်ီျပပြဲသုိ႔ လာေရာက္ခဲ့စဥ္ခါက ျဖစ္သည္။ ဟန္းဖုန္းခါးခ်ိတ္ႏွင့္ အသက္ (၄ဝ) ေက်ာ္ ဇာတ္လုိက္ မင္းသားမ်ားကဲ့သုိ႔ စမတ္က်သူ တေယာက္က “က်ေနာ္္ ကဗ်ာဆရာ ေစာေဝပါ” ဟု မိတ္ဆက္လာေသာအခါ ၊ အနည္းငယ္ ဘဝင္မက် ျဖစ္မိခဲ့ပါသည္။
ျမန္မာျပည္ ႏွင့္ ကဗ်ာဆရာ၊
ကဗ်ာဆရာ ႏွင့္ ဟန္းဖုန္း
ဟန္းဖုန္း ႏွင့္ ျမန္မာျပည္
႐ုတ္တရက္ ဆုိေတာ့လည္း။ ။
(၂)
ဘယ္အမွန္တရားမွ ပိန္းပိတ္ေအာင္
မေမွာင္ေစရဘူး
ကမၻာႀကီးေရ...
ငါ့ကိုရရွိထားတာလည္း
နင့္အတြက္ သယံဇာတ တခုပါပဲ၊
ကမၻာႀကီးနင့္ရဲ့ သယံဇာတေတြကို
စစ္ဆိုတဲ့ ဘီလူးႀကီးက
မသဒၶါေရစာ စားသံုး
ကုလသမဂၢက ဆာဂ်ီယိုဒီမဲလိုးကို လြမ္းတယ္
ကမၻာႀကီး
ေရာဂါ ဘယနဲ႔ ကပ္ဆိုတဲ့ မိစၦာက
အလစ္ဝင္သုတ္
ျမန္မာျပည္က ကဗ်ာဆရာလို႔
အမည္ခံမသြားတဲ့
ဆရာ ျမသန္းတင့္ကို လြမ္းတယ္
ကမၻာႀကီး
ငါကဗ်ာဆရာ
နင့္သံယံဇာတအျဖစ္ကေပ်ာက္မသြားဖို႔
အေမေပးခဲ့တဲ့ အသက္ေသြးကို
အားအျဖစ္ေမြး
အႏုပညာဆိုတဲ့ ဒိုင္းလႊားနဲ႔ကာကြယ္
ကဲ လာစမ္း
ဘယ္လိုလက္နက္မ်ဳိးနဲ႔မဆို
ရန္သူ ...
ငါကဗ်ာဆရာကြ
မင္းကို ေရေႏြးၾကမ္းနဲ႔ျမည္းပစ္မယ္
ေစာေဝ
စံပယ္ေဖြးေဖြးေန႔မ်ားသို႔ ခ်ီတက္ခ်င္းမွ
မေဟသီ ၾသဂုတ္ ၂ဝဝ၄
သူႏွင့္ဆုံၿပီးေနာက္ပိုင္း သူ႔ကဗ်ာမ်ားကုိ သတိထားၿပီး ဖတ္ျဖစ္ခဲ့သည္၊၊ ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာေျပာ၊ က်ေနာ္္ ဘာျမင္ျမင္ သူကဗ်ာမ်ားက သူ႔တန္ဖုိးကုိ ေဖာ္ျပႏုိင္ခဲ့ပါသည္။
(၃)
ယခု သူႏွင့္ေနာက္တႀကိမ္ ျပန္ထိေတြ႔ခြင့္ရခဲ့ျပန္ပါၿပီ။ ျပည္သူေတြရဲ့ အသံကုိ သူဖြင့္ျပႏုိင္ခဲ့ဲၿပီ။ အာဏာရွင္ေတြကုိ အာခံတဲ့ေနရာမွာ ကဗ်ာဆရာေတြဟာ လက္နက္ကုိင္ထားသူေတြထက္ သတၱိရွိေၾကာင္း ေနာက္တႀကိမ္ ျပသခဲ့ပါၿပီ။
အခုခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ား အထုအေထာင္းခံေနရလား၊ စိတ္ဓါတ္ေတြၿပဳိပ်က္ေနခ်ိန္လား။ ဂုဏ္ယူပါတယ္ ကုိေစာေဝ။ ကဗ်ာဆရာ ဆုိတာကုိက ေလာင္းကြ်မ္းၿပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ခင္ဗ်ားက ထြန္းညိွခဲ့တယ္။ ကုိယ္တုိင္ အေလာင္ကၽြမ္းခံ ထြန္းညွိခဲ့တဲ့ မီးစတစ ဟာ အဖိႏွိပ္ခံ လူတန္းစားေတြအတြက္ လမ္းျဖစ္လာခဲ့မွာပါ။ ေတာက္ပမႈနဲ႔အတူ ေစာေဝဟာ ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္၊ ကဗ်ာတပုဒ္ ျဖစ္တယ္။ ဘယ္သူေတြ ျငင္းမလဲ။ ။ဆုိင္းေမကူး
24.1.08
saw wai poem in ThaRaPhu mag
http://www.geocities.com/lanolay/sw_lifeloop.html
မွာ ေတြ႔တ့ဲကဗ်ာ။
လြန္ခ့ဲတ့ဲ ၁၂ ႏွစ္က သရဖူမဂၢဇင္းမွာ ေရးခ့ဲတာ။
23.1.08
poem from thewhiterainbow.blog
http://thewhiterainbow.blogspot.com/2007/06/hiv.html
အျဖဴေရာင္သက္တံဘေလာ့ဂ္မွာ တင္ထားတ့ဲကဗ်ာ
ေျပး HIV ေျပး
HIV . . .
အာဖရိကမွာ ၊ အေမရိကမွာ
ဥေရာပမွာ အာရွမွာ
မင္း အလည္လြန္ႏိုင္လြန္း
ဒါေပမယ့္ ငါတို႕ဆီေတာ့ မလာခဲ့နဲ႕
ငါတို႕က မ်က္ရည္ေတာင္ ေခၽြတာသံုးေနရတာ
ေျပး HIV ေျပး
သမီးေလးရယ္
ေပါ့စတစ္တဲ့လား
သားေလးရယ္
ေပါ့စတစ္တဲ့လား
ကၽြန္မေၾကာင့္ အေမေၾကာင့္
ဆရာ၀န္ႀကီးရယ္ အဲဒီပိုးေတြ
သားနဲ႕သမီး ဆီကေန
အေမ့ကိုယ္ထဲကို ျပန္ထည့္လို႕မရဘူးလား
အနာမဲ့သူ သွ်င္ပါကူ တဲ့
အရွင္ဘုရားရယ္ ဒီေဆးရံုမွာ
တစ္ဆူပြင့္ေတာ္မႈပါ
ေျပး HIV ေျပး
ေက်ာင္းမွာ ဒီေကာင္နဲ႕ မေပါင္းနဲ႕
ေက်ာင္းမွာ ဒီေကာင္မေလးနဲ႕ မေပါင္းနဲ႕
အလုပ္ထဲမွာ ဒီေကာင္နဲ႕ မေပါင္းနဲ႕
ကုမၸဏီရံုးခန္းမွာ ဒီေကာင္နဲ႕မေပါင္းနဲ႕
စားေသာက္ဆိုင္မွာ အဲဒီေကာင္နဲ႕မေပါင္းနဲ႕
ရပ္ကြက္ထဲမွာ. . . . မေပါင္းနဲ႕
အႏုပညာေလာကမွာ . . . . မေပါင္းနဲ႕
လူ႕ေလာကႀကီးမွာ. . . . . မေပါင္းနဲ႕
လူေတြကို လူေတြက
က်ဥ္မထားၾကပါနဲ႕
.... မလုပ္ၾကနဲ႕ . . . မလုပ္ၾကနဲ႕
ေျပး HIV ေျပး
HIV ဆိုတာ
လက္လုပ္လက္စားမွသည္ သမၼတထိ
အိုစမာဘင္လာဒင္မွသည္ ေဂ်ာ့ဘုခ်္ထိ
မည္သည့္လူမ်ိဳး မည္သည့္အသားေရာင္မဆို
လူေတြမွာ ျဖစ္တတ္တဲ့ေရာဂါ
လူေတြမွာပဲ တာ၀န္ရွိၿပီး
လူေတြက ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္
ဒါ လူ႕ကမၻာ
ေျပး HIV ေျပး
ေဆးရံုမွာ ေဂဟာမွာ စာသင္ေက်ာင္းမွာ
မိဘေတြ မိဘမဲ့ေတြ လူေတြဆိုေတာ့
လူေတြက ေမတၱာနဲ႕ ကာကြယ္
ေမတၱာနဲ႕ ေစာင့္ေရွာက္ၿပီးေတာ့
အဲဒီ HIV ဆိုတဲ့မိစၧာကို
ေမတၲာနဲ႕ ရွင္းေမတၱာျမွားနဲ႕ ခြင္း
ေျပး
ေျပး
ေျပး
ေျပး
ေျပး
ေျပး
ေျပး
ေျပး
ေျပးHIV ေျပး
HIV . . .
မေသမခ်င္း မင္းကို
တို႕ကေမတၱာဓား ေမတၱာျမွားနဲ႕ ရွင္းခြင္း
တို႕ . . . . ေအာင္ေစရမယ္ ႏိုင္ေစရမယ္
HIV . . . . ေျပးေျပးေျပးေျပးေျပး
HIV . . .
တို႕ရဲ႕ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းထဲကို
ခိုး၀င္လာတဲ့ ေသမင္းရယ္
မင္းလည္းတစ္ေန႕ ေသေစရမယ္
ေျပး
ေျပး
ေျပး
ေျပး
ေျပး
ေျပး
ေျပးHIV ေျပး ။ ။
ေစာေ၀
saw wai's weapon!
ေဖေဖာ္၀ါရီဆယ့္ေလး
အာရင္ဘက္က ေျပာတယ္
နာ နာခံစားတတ္မွ ခံစားမွ
ရူးရူးမူးမူးကို ျဖစ္ေနမွ
ႀကီးျမတ္တဲ့အႏုပညာလို႔
မွဴးမႈံမႈိင္းေ၀ေစတဲ့ ဓာတ္ပုံေမာ္ဒယ္မေလးေရ
ႀကီးေတာင့္ႀကီးမားက်မွ အသည္းကဲြတဲ့ေရာဂါ တဲ့
သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ခ်စ္တတ္သူမ်ား
ေရႊအတိခ်ထားေသာလက္မ်ားျဖင့္ လက္ခုပ္တီး၍ရယ္ပါ။
ေစာေ၀
1.10.2008
i will save it
(http://thewhiterainbow.blogspot.com/2007/06/hiv.html က ရတ့ဲကဗ်ာ
တျခား ဘေလာ့ဂ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာလည္း ေတြ႔ရတယ္၊ ဘာေၾကာင့္လဲေတာ့ မသိပါ။)
သိမ္းမယ္
အထပ္ထပ္ႀကဲခ်ေျခရာမ်ား
ႏွလံုးသားေပၚျမတ္ႏိုးစြာ
သိမ္းမယ္။
ဘာေၾကာင့္ပစ္ပစ္ဘယ္ေလာက္ပစ္ပစ္
မင္းမ်က္ေစာင္းေတြအားလံုး
အခ်စ္နဲ႔လဲၿပီး သိမ္းမယ္။
ျမင္လိုက္တာနဲ႔
စံပယ္ဖူးလို စူသြားတဲ့မင္းႏႈတ္ခမ္း
မ်က္၀န္းထဲမွာ သိမ္းမယ္။
ရင္ခုန္သံေတြအေပၚ
နင္းသြားတဲ့ မင္းေျခေဆာင့္သံ
နားႏွစ္ဖက္နဲ႔ သိမ္းမယ္။
အထပ္ထပ္၀ါးထားတဲ့
မင္းပီေကေလး
ေခါင္းထက္မွာ သိမ္းမယ္။
ေတြ႔လိုက္တာနဲ႔ခ်ာခနဲ လွည့္အထြက္
အက်ႌၾကားက မင္းခါးသားေလး
၀င္းမြတ္စြာ သိမ္းမယ္။
မင္းေခၽြးသုတ္ၿပီး လႊင့္ပစ္တဲ့
တစ္သွ်ဴးေပၚက အန႔ံေလး
အိပ္ကပ္ထဲမွာ အၿမဲသိမ္းမယ္။
အၿမဲမလစ္လပ္တဲ့ မင္းႏွလံုးသား
လပ္ရဲလပ္ၾကည့္အေတြးနဲ႔
သိမ္းမယ္။
အရမ္းခံစားၿပီး
ေရးထားတဲ့ကဗ်ာေလး
ေပးဖတ္လိုက္တဲ့ အခါ
အစိတ္စိတ္အမႊာအမႊာ ဆုတ္ၿဖဲၿပီး
ဘာေၾကာင္တာလဲ ဆိုတဲ့မင္းအသံေလးနဲ႔ပဲ
ထုပ္သိမ္းမယ္။
ရည္းစားတစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္အကူး
ထြက္က်သြားတဲ့ မင္းရယ္သံ
ႏႈတ္ခမ္းထက္မွာ သိမ္းမယ္။
ေန႔ည ေတြးသမွ် အေတြးေတြအကုန္လံုး
မင္းသိမ္းသြားတဲ့အခါ
အႀကီးက်ယ္ဆံုး အ႐ံႈးတစ္ခု သိမ္းမယ္။
ရည္းစားဘ၀
စိတ္ေကာက္ရင္ရာထူးတက္တယ္တဲ့
ရည္းစားမဟုတ္ေသးေပမယ့္
မင္းစိတ္ေကာက္ေနတာေလး
စိတ္နဲ႔ သိမ္းမယ္။
မေတြ႔မျမင္တာၾကာလို႔ ေမးတဲ့အခါဖ်ားေနတာ
အဖ်ားေတြ တသက္လံုးသိမ္းပါလား တဲ့
တံု႔ျပန္စကားလံုးမ်ားအိမ္မက္ထဲမွာ သိမ္းမယ္။
႐ိုက္ေတာ့မယ္လို႔မာန္ေစာင္ေနတဲ့
မင္းလက္ဖ၀ါးေလး
ပါးျပင္ေပၚမွာ သိမ္းမယ္။
အခ်စ္တစ္ခုတည္းနဲ႔သာလိမ္းျခယ္ထားမိတဲ့
ဘ၀ေလးက်ားသစ္လက္
ငါးမန္းပါးစပ္နဲ႔တစ္ဟုန္ထိုး ဟပ္ဟပ္ေနတာ
မင္း ...ျပန္မအမ္းေတာ့ဘူးလားဟင္
သိမ္းခ်င္လို႔ပါ
သိမ္းမယ္။ ။
ေစာေ၀
Subscribe to:
Posts (Atom)
